حتما برایتان پیش آمده كه دوست یا آشنایی به شما بگوید كه فلان زمان با شما تماس گرفته اما در دسترس نبوده‌اید یا موبایلتان خاموش بوده یا تلفن را جواب نداده‌اید (و مثلا 38 زنگ خورده است!) و از این بابت گله و شكایت كند و خود را مستحق دلیل قانع كننده‌ای برای این اتفاق یا حداقل یك عذرخواهی بداند!

من در این شرایط ]اصولا عذرخواهی می‌كنم(!) اما[ به این فكر می‌افتم كه آیا همراه داشتن این تلفن، امكانی برای من است یا برای دیگران؟! یعنی آیا قرار است من از آن استفاده كنم یا اینكه دیگران به این وسیله همیشه به من دسترسی داشته باشند! البته در دنیای تنهایی كنونی، اینكه همه می‌توانند در هر زمانی كه بخواهند با هر كسی كه بخواهند تماس بگیرند و صحبت كنند، بسیار خوب است! اما متاسفانه ارتباطات انسانی یك ایراد مهم دارد كه دوطرفه است! شاید این یكی از معدود افعال این عالم است كه نمی‌توان به تنهایی انجام داد!! یعنی كسی نمی‌تواند به تنهایی بخواهد و باید طرف مقابل هم بخواهد!! (ببخشید كه در این سطور از زبان فارسی مانند ستور استفاده كردم!)

خوشبختانه مخترع یا مخترعان این وسلیه، این موضوع را مد نظر قرار دادند و تلفن در هنگام تماس یك فرد، بوق می‌زند! برای این حالت دو كلید پیش‌بینی شده است! یكی به رنگ سبز به معنی موافقت با برقرای ارتباط! و دیگری به رنگ قرمز كه باعث می‌شود موضوع كان لم یكن تلقی شود! حتی قسمتی هم به عنوان میسدكالز (missed calls معادل "از كف برفته‌ها"!) در نظر گرفته شده كه تصمیمات بعدی را به عهده‌ی خود شخص می‌گذارد! این موضوع بسیار مهم است كه تلفن، در هنگام تماس یك فرد، خودش وصل نمی‌شود و اختیارات طرف مقابل را هم محترم فرض می‌كند!

از طرف دیگر عده‌ای از تماس گیرنده‌ها با اعلام آگاهی از این اختیار و این موضوع، از این گله می‌كنند كه چرا نخواستی؟! در این مورد توجه این افراد را به این نكته جلب می‌كنم كه انسان‌های یكبار مصرف به دلایل مختلف محیطی (یا محاطی)، گاهی نمی‌خواهند با هیچ كس (یا حتی فقط شما!) صحبت كنند! و این موضوع قابل اعتراض نیست! (در این شرایط فقط 12 ساعت صبر كنید و این دفعه موفق می‌شوید!) اگر این دلیل هم توجیه‌تان نكرد، توجه شما را به خاطراتی از خودتان كه گوشی را (به هر دلیلی) برنداشته‌اید جلب می‌كنم! باشد كه هدایت شوید!

::samic::

مطالب برگزیده‌ی وبلاگ:

موزیک: